پر از حرف‌هایی هستم که نگفته می‌‌فهمم
پر از حرف‌هایی که حتی یک کلمه‌اش را ... خودم هم نمی‌‌فهمم
بگو دیوانه است
بگو پریشان
بگو افسرده
بگو بیکار
علاف
خودخور
هر چه ... اصلا روانی
بگو تنها کسی که این روز ها برایِ خودش وقت دارد
کسی که صادقانه حتی خودش را هم نمی‌فهمد.
دیگــــــر حس می کنــــــم رمقـــــــی بــــرای جــــــدال نــــدارم ،
دور خـــــودم یه حصــــــار کشیـــــدم ،
تاوان همـــــه را از خــــــودم می گیـــــرم ،
شـــــاید فکـــــر می کنــــــی خیلـــــــی خــــــود آزارم نــــــه ؟
شــــــاید!!! لــــج کـــــرده ام با خـــــودم ،
خـــــــودی که هـــــرچیــــــزی که بر ســـــرش آمـــــد
شــــــاید ســــــزاوارش بـــــود ،
از تنفـــــر چیـــــزی یا کســــــی اینـــو نمیگــــــم و این کارو نمی کنــــم ، نــــــه ،
اینقــــــدری که می خــــــواهم برای خـــــــودم کاری کنــــــم و
نمیشـــــه که نشـــــده از این همــــــه نشــــــدن بـــــــریـــــده ام ،
این شـــــــاید آخــــــرین کار نکــــــــرده باشـــــد ،
میبینــــــی
این هــــــم یـــــه تــــلاشِ واســــــه اینــــکه "برگـــــــردم به خــــــودم" ، " برگردم" .
این آینه هیچ ،جز یک نگاه ،نمیداند