نه دیگر این اتاق مهربان است
نه این پنجرۀ همیشه منتظر
اینجا دیگر آسمان پرنده ندارد
هیچ جاده ای انگار به سمتِ تو نیست
ستاره ها بیقرارِ نبودت فقط پلک میزنند
چمدانی بسته
لباسی پوشیده
کفشی به پا
دستی در جیب
چشمی گریان
اینجا زنی ست
که وقتی دلش برای تو تنگ میشود
آرامتر اشک میریزد
دلخوشِ همین گریه هاست
او جُز عشقِ تو در سینه اش
هیچ دلیلی برای تپشِ قلبش ندارد . . .